Ścinawa oddała hołd Sybirakom
17 września obchodziliśmy Światowy Dzień Sybiraka, dzień pamięci o Polakach, którzy w wyniku sowieckich represji zostali deportowani w głąb Związku Radzieckiego. O tych, którym odebrano dom, rodzinne strony i możliwość decydowania o własnym losie. O tych, którzy przeżyli zesłanie i wrócili do Ojczyzny, ale także o tych, którzy nigdy już do niej nie powrócili. W Ścinawie uroczystości odbyły się w niedzielę, 20 września – było to spotkanie pełne zadumy, modlitwy i szacunku dla wszystkich, których los naznaczyło doświadczenie Sybiru.
Gminne uroczystości rozpoczęła msza święta w kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Ścinawie, której przewodniczył ks. proboszcz Andrzej Pławiak. Pod koniec nabożeństwa Dawid Krężel wykonał Hymn Sybiraków, a ministranci wyrecytowali okolicznościowe wiersze, nadając modlitewnemu spotkaniu szczególnie podniosły charakter.
Po mszy uczestnicy udali się na cmentarz, gdzie pod pomnikiem pamięci Sybiraków złożono kwiaty i zapalono znicze. W ten symboliczny sposób oddano hołd wszystkim ofiarom sowieckich represji, tym, którzy przeżyli zesłanie, powrócili do Ojczyzny, a także tym, którzy pozostali na zawsze na obcej ziemi.
W uroczystościach udział wzięli m.in. burmistrz Krystian Kosztyła wraz z radnymi Rady Miejskiej w Ścinawie, przedstawiciele gminnych jednostek organizacyjnych, strażacy, harcerze oraz członkowie miejscowego Koła Związku Sybiraków wraz z pocztem sztandarowym.
Tegoroczne obchody miały szczególny wymiar. Wśród nas jest już coraz mniej osób, które osobiście przeżyły Sybir i mogą opowiedzieć o tamtych wydarzeniach. Tym większym szacunkiem otaczamy ścinawskich Sybiraków – za ich siłę, zachowaną pamięć i świadectwo przekazywane przez lata kolejnym pokoleniom.
87 lat temu, 17 września 1939 roku, Związek Sowiecki dokonał agresji na Polskę. Jej następstwem były aresztowania i deportacje tysięcy naszych rodaków, całych rodzin, dzieci, matek, ojców i osób starszych. Wielu z nich wróciło do Ojczyzny, wielu jednak pozostało na zawsze na zesłaniu. Dziś naszym obowiązkiem jest zachować pamięć o ich losach. Dlatego każdego roku spotykamy się, aby oddać hołd i przekazać tę pamięć kolejnym pokoleniom.
